Mleczko pszczele 10 ampułek po 10ml YAMAMOTO

Jeśli miód jest znany od starożytności, to mleczko pszczele zostało odkryte dopiero od połowy XVII wieku. Produkt ten był przez lata przedmiotem różnych badań, głównie dotyczących wpływu mleczka pszczelego na neuroastenię, nadmierną pracę, w czasie ciąży oraz w różnych chorobach. Do dziś zidentyfikowano co najmniej 180 różnych związków, które nadają mu właściwości energetyczne, metaboliczne, antybakteryjne, antyseptyczne, przeciwzapalne i przeciwutleniające. Jednak badacze podkreślają, że mleczko pszczele ma wiele innych obszarów działania i potrzebne są dalsze badania, które mogą prowadzić do nowych odkryć jego składu i możliwych zastosowań.

Mleczko, zwane także „galaretką królewską”, jest produktem wydzielanym wyłącznie przez pszczoły robotnice karmicielki, w wieku od 5 do 14 dni życia dorosłego, jako wydzielina niektórych gruczołów umieszczonych na ich głowie. Jest to substancja białkowa, jasnożółta, o charakterystycznym zapachu i kwaśno-słodkim smaku, której produkcja jest wynikiem prawdziwego nadżywienia pyłkiem przez pszczoły, a od dawna znajduje zastosowanie jako tonik i środek wzmacniający w naszej tradycji. Jest to pokarm podawany wszystkim młodym larwom do trzeciego dnia życia, a następnie zarezerwowany tylko dla tych, które mają stać się „pszczołami królowymi”, podczas gdy pozostałe (przyszłe trutnie i robotnice) otrzymują mieszankę miodu i pyłku.
Biorąc pod uwagę, że królowa ma cykl życiowy ponad pięć lat, a robotnica około 45-90 dni, różnica ta wynika głównie z diety pszczoły królowej.

Mleczko pszczele jest produkowane przez pszczelarzy w dużych ilościach poprzez oszukanie pszczół robotnic, które zaczynają produkować mleczko dla wielu królowych, z których po zakończeniu zbioru przeżyje tylko kilka.
Proces ten pozwala zebrać tylko kilka gramów mleczka pszczelego, przy długich godzinach pracy pszczelarza, co uzasadnia wysokie koszty produktu. Zbiór z uli odbywa się ręcznie przez zeskrobywanie narzędziami niemetalowymi lub przez ssanie za pomocą szklanych rurek, a następnie umieszcza się je w sterylnych szklanych pojemnikach, aż do uzyskania odpowiedniej ilości do dalszej obróbki.

Mleczko jest następnie filtrowane, aby usunąć zanieczyszczenia, schładzane w specjalnych pojemnikach lub liofilizowane, aby następnie być sprzedawane świeże i przechowywane w lodówce, lub liofilizowane i oferowane w różnych formatach jako suplementy w kapsułkach, proszku, ampułkach. Główne składniki mleczka pszczelego występują w zmiennych proporcjach w zależności od ula: woda, białka, cukry, lipidy i sole mineralne. Woda stanowi około dwóch trzecich świeżego mleczka, ale analizując wagę suchej masy, białka i cukry są zdecydowanie najbardziej reprezentowane. Białka stanowią średnio 73,9% masy; znaczna ich część występuje w formie aminokwasów, zarówno wolnych, jak i związanych.

Wszystkie osiem niezbędnych aminokwasów dla człowieka jest obecnych. Cukry obejmują głównie fruktozę i glukozę w stosunkowo stałych proporcjach, podobnych do ich zawartości w miodzie, z przewagą fruktozy. W wielu przypadkach fruktoza i glukoza stanowią razem 90% całkowitej zawartości cukrów, podczas gdy zawartość sacharozy znacznie się różni między próbkami.
Zawartość lipidów jest pod wieloma względami bardzo interesująca. Frakcja lipidowa składa się w 80-90% masy z wolnych kwasów tłuszczowych o nietypowych i rzadkich strukturach molekularnych. Są to głównie hydroksylowane kwasy tłuszczowe lub kwasy dikarboksylowe o krótkim łańcuchu, powszechnie występujące w produktach pochodzenia zwierzęcego i roślinnego. Te kwasy tłuszczowe odpowiadają za większość właściwości biologicznych przypisywanych mleczku pszczelemu.

Największe ilości soli mineralnych to, w kolejności malejącej: K, Ca, Na, Zn, Fe, Cu i Mn, z wyraźną przewagą potasu. Witaminy obecne w dużych ilościach to tiamina (B1), ryboflawina (B2), nikotynamid (B3 lub PP), kwas pantotenowy (B5), pirydoksyna (B6), meso-inozytol (B7), biotyna (B8 lub H), kwas foliowy (B9). W bardzo małych ilościach występują witaminy A, C, D, E. Inne składniki to acetylocholina, czynnik antybakteryjny i antybiotyczny, produkowany podczas trawienia przez pszczoły spadzi, nektaru i pyłku.

W efekcie powstaje produkt wysokoenergetyczny, zalecany w okresach szczególnego stresu, do walki z osłabieniem i wzmocnienia układu odpornościowego. Pozwala lepiej radzić sobie ze zmianami pór roku lub krytycznym okresem, gdy odczuwa się potrzebę optymalizacji ogólnego tonu organizmu.

Mleczko pszczele to prawdziwy naturalny „specjalny” składnik o właściwościach tonizujących i wzmacniających, polecany dzieciom, rekonwalescentom, sportowcom, studentom ze względu na pozytywne działanie energetyczne na zmęczenie fizyczne i nerwowe. Wyrównuje organizm w przypadku niedoboru energii w stanach zmęczenia psychofizycznego. Od wielu lat jest cenione przez pediatrów i mamy jako cenny środek wzmacniający, który wspomaga rozwój i wzrost dzieci. W pediatrii jest stosowane z powodzeniem u wcześniaków, czyli dzieci urodzonych z niską masą ciała, a także u dzieci z brakiem apetytu lub z zaburzeniami wchłaniania.

Mleczko pszczele pomaga wspierać wzrost, ponieważ przyrost masy ciała wywołany jego stosowaniem nie jest wynikiem jedynie zwiększonego apetytu, lecz efektem specyficznego działania poprawiającego przyswajanie pokarmów. Oprócz dzieci, jest również przepisywane osobom starszym z brakiem apetytu lub potrzebującym większej witalności w przypadku osłabienia wieku podeszłego.

Ma działanie równoważące na ośrodkowy układ nerwowy, w przypadku bezsenności oraz stanów lękowych i napięcia nerwowego. Działa antyseptycznie wobec różnych drobnoustrojów, w tym gronkowca złocistego, wykazuje aktywność przeciwwirusową i przeciwgrzybiczą, poprawiając funkcjonowanie układu pokarmowego i nadnerczy (stąd określenie wsparcia w stanach stresu). Mleczko pszczele jest także cennym źródłem bifidobakterii, czyli korzystnych bakterii wspierających zdrowie przewodu pokarmowego, działając jak probiotyk.

Obecność pozytywnych bifidobakterii zapobiega rozwojowi kandydozy, nietolerancjom pokarmowym, stanom zapalnym jelit, dysbiozie, a istnieją badania (wymagające dalszych analiz), które mogą w przyszłości wskazać mleczko pszczele jako potencjalne narzędzie w walce z cukrzycą typu 2. Z metabolicznego punktu widzenia wykazano, że codzienne spożycie zaledwie 100 mg mleczka pszczelego obniża całkowity cholesterol, „zły” cholesterol LDL, trójglicerydy oraz podnosi cholesterol HDL. Wyniki te sugerują pozytywną rolę mleczka pszczelego w zapobieganiu chorobom układu sercowo-naczyniowego. Zaobserwowano również obniżenie ciśnienia krwi u osób z nadciśnieniem dzięki obecności bioaktywnych peptydów o właściwościach przeciwnadciśnieniowych.

Dla lepszego wchłaniania składników odżywczych zaleca się przyjmowanie mleczka pszczelego doustnie, na czczo, najlepiej 15-30 minut przed śniadaniem.